Westerse meisjes die mama worden, die keuzes moeten maken.
arrow_drop_up arrow_drop_down
18 december 2017 

Westerse meisjes die mama worden (in het Oosten). Over het voorkomen van 'de-mama-burnout'.

Echt, hoe? Hoe zorg je ervoor dat je je hoofd boven water houdt, wanneer je van je leven van hard werken, lekker uit eten, veel met vrienden en familie op pad en go with the flow ‘ineens’ een kind hebt met een eigen ritme waar je ook nog rekening mee dient te houden…

En dan heb ik nog niet eens over hoe te handelen met alle goed bedoelde adviezen en die ene buurvrouw die wel haar kids netjes gesoigneerd op school krijgt en ieder weekend van die ‘yuppen-feestjes’ geeft met dito kinderen.

Ik durf in de tussentijd wel te zeggen dat er geen enkele moeder is die 100% tevreden is met alles wat ze doet, laat staan met hoe ze het doet. Toch laat ik me af en toe verleiden om mezelf te vergelijken met, in mijn ogen, vrouwen die het ‘beter’ voor elkaar hebben.

Maar nee, ook die buurvrouw van wie het gras altijd groener is met die feestjes is niet altijd blij.

Welke keuze je ook maakt; of het nu gaat over wel of geen opvang, wel of geen 3 buitenschoolse activiteiten van je kind, wel of geen borstvoeding, potjes of biologisch en verantwoord vers gekookt eten voor je spruit: er is altijd wel een voor en een tegen te bedenken. En jij hebt maar te kiezen.

Mama@work

Sommige vrouwen zijn heel goed in keuzes maken. Ze maken de beslissing en staan er vervolgens 100% achter (of daar hebben ze in ieder geval zichzelf 100% van overtuigd) en ik vermoed dat dat heerlijk is. Zo sta je sterk in discussies over dit soort keuze-onderwerpen met andere moeders (en met jezelf) en ben je wat minder snel geneigd in je hoofd de ‘is dit nou wel het beste?”-vraag te stellen die vervolgens weer leidt tot onzekerheid, negatieve energie en nog meer vragen waar je weer een antwoord op moet bedenken. Uit de manier waarop ik dit schrijf zul je waarschijnlijk wel opmaken dat ik niet tot de groep makkelijke beslissers behoor. Ik kan maandelijks, zo niet wekelijks, mijn keuzes heroverwegen. Want eris toch ook vast een manier waardoor ik alle pre’s kan krijgen? Ik vrees nog steeds dat het antwoord nee is.

 

Eén van de belangrijkste adviezen die ik je kan geven is: stel prioriteiten. Maak keuzes en probeer voor jezelf duidelijk te formuleren waarom je die keuzes maakt.

Met een beetjes geluk kom je met een lijst van prioriteiten al heel snel tot dergelijke keuzes.

Zo kun je bij de grote vraag:  wel of niet buiten de deur werken een lijstje maken meer voor en tegens. Echt hoor, ik kan heel veel redenen bedenken waarom het me zalig lijkt om naar een gebouw te gaan, daar samen met collega’s hard te werken, geld te verdienen en het ook nog eens gezellig te hebben. Maar ik kan ook een heel goede reden bedenken waarom ik thuis wil zijn bij de kids. En voor mij heeft die de prioriteit.

Maar ook bij andere vragen als: zal ik m’n weekend vrij houden om bij te tanken of ga ik toch naar die borrel, weet je waarschijnlijk diep van binnen best wel waar jou prioriteit ligt. Zelfs als je dat niet de meest toffe ontdekking van jezelf vind.

We moeten keuzes maken voor ons kind dan wel onze kinderen maar ook voor onszelf. Die eerste jaren zijn echt heftig en je zult je aan moeten passen. Zeker wanneer je beiden ambitieus bent en veel van jezelf vraagt. Wees reëel. Je kunt niet alsmaar doorgaan als een duracel-konijntje. Onze batterijen moeten af en toe opladen. En dat is helaas niet meer op zondagochtend lang in je bed maar echt tussen 22.30 en 7.00 (of als je mazzel hebt iets langer) icm af en toe gewoon niet zoveel doen en een beetje coconen.

Echt, alle jonge gezinnen zitten in hetzelfde schuitje. Help elkaar een beetje. Ga niet alleen maar lopen poggen dat alles zo fantastisch gaat maar laat het ook gerust eens zien als je er even doorheen zit. Stel even voor iemands koter mee te nemen als jij wel lekker in je vel zit (en lekker door kunt slapen ’s nachts) en een andere moeder (al dan niet zichtbaar) ietwat op haar teentjes loopt, zodat ze even een uurtje op haar kont met een kop thee (en chocola!) een boek kan lezen. (Of in bad… zalig….) Grote kans dat ze het ook een keer terug doet als jij het kunt gebruiken.

Ik vind het wel prettig om die prioriteiten en redenen op papier hebben welke voor mij tot een keuze hebben geleid.

Happy mom

Zo kan het nog eens teruglezen bij een “terugval” ;-). Want anders wordt ik toch weer getriggerd door verhalen van andere, in dit geval, buitenshuis werkende moeders en zit ik voor ik het weet weer te heroverwegen of ik niet toch ergens een lieve gastouder vandaan moet toveren. Nee nee nee. Rust. Ik kijk dus zo af en toe naar mijn lijstjes en dan weet ik weer hoe en wat en waarom. Dat helpt.

De wetenschap dat die buurvrouw met dat groene gras ook enorme wallen heeft en ook haar eigen sores heeft helpt overigens ook.

Perfecte moeders bestaan niet. 

Reactie plaatsen